Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, özel bir şirkette 33 sene muhasebe ve mali işler müdürü olarak çalışan N.U.'nun mirasçılarının açtığı davada yıllık izin ücretlerinin hesaplanmasına ilişkin emsal karar verdi.
N.U.'nun son aldığı aylık ücretinin net 15 bin TL olduğu, ücretin bir bölümünün elden, bir bölümünün banka üzerinden ödendiği ileri sürüldü. Aile, Sosyal Güvenlik Kurumu'na bildirilen ücretin gerçek ücretten düşük olduğunu belirterek kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi ve kullanılmayan izin ücreti talep etti.
İşveren, N.U.'nun emekli olduktan sonra danışmanlık verdiğini, ikinci dönemde izinlerini kullandığını ve ödemeler yaptığını savundu. İş Mahkemesi, duruma ilişkin belgeler sunulmadığını değerlendirerek izin ücreti talebini kabul etti; karar Bölge Adliye Mahkemesi'nce değiştirilmedi.
Yargıtay, işçinin gerçek ücretinin banka kayıtları, bordrolar, taraf tanıklarının beyanları ve ücret araştırması sonuçlarıyla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini belirtti. Eksik inceleme nedeniyle verilen hükümün bozulması gerektiği yönünde karar verdi.
Mahkeme, dava dilekçesinde izinlerin tamamının değil büyük bölümünün kullanılmadığının belirtildiğini ve 6100 sayılı Kanun'un 25'inci maddesinin vakıa ile bağlılık kuralını gözetilmesini istedi. İşçinin görevi ve şirket içindeki konumu, yıllık izin kayıtlarını düzenleme veya düzenlettirme yetkisini de gösterdi.
Bu nedenle yıllık izin hakkının üçte birinin kullanıldığı kabul edilerek kazanılan izin ücretinin buna göre hesaplanması gerektiğine hükmildü.
Kaynak: Yeni Şafak
