Mekke ve Bedir anlaşmalarının yalnız siyasi değil, iktisadi bir boyutu da bulunuyor. Yazar, Bedir Mutabakatı’nın ağırlıklı olarak askeri savunma alışverişini kapsadığını ve bu alışverişin Türkiye’nin ihracat hedefleri arasında yer aldığını savunuyor.
Bu çerçevede Katar’a insansız hava araçları, hücumbotlar ve zırhlı araçlar satılması, Pakistan için korvet inşası ve Endonezya ile ortak tank üretimi öne çıkarılıyor. Mekke Anlaşması’nın ise Suudi Arabistan finansmanıyla Yemen’deki Pakistan askerlerinin Türk silahlarıyla donatılmasını hedeflediği değerlendiriliyor.
Yazar, tekstil, inşaat ve turizmin ardından askeri sanayiyi Türk ekonomisinin önemli bir ayaklarından biri hâline getirmeye yönelik çalışmalara dikkat çekiyor. MİLGEM projesi, insansız hava araçları ve Bayraktar’ın ön plana çıkarılması bu yaklaşımın örnekleri olarak gösteriliyor.
SIPRI verilerine göre Türkiye küresel silah ihracatında 11. sıraya çıktı ve payı yüzde 0,9’dan yüzde 1,8’e yükseldi. İhracattaki artışın yüzde 122’ye ulaştığı aktarılıyor. Pakistan, Birleşik Arap Emirlikleri ve Ukrayna, Türk silahlarını satın alan başlıca ülkeler arasında yer alıyor.
Savunma ve Havacılık Sanayi İhracatçıları Birliği verilerine göre 2012-2026 döneminde 54 milyar dolarlık ihracat gerçekleşti. Bunun 30 milyar dolarlık bölümü, yani yüzde 55’i, son dört yılda sağlandı.
Anlaşmaların siyasi ve güvenlik sonuçları da tartışılıyor. Yazar, Türkiye’nin ABD’nin sağladığı güvenlik rolünü üstlenmesinin ve Yemen ile Husiler meselesinde taraf konumunun uzun vadeli riskler yaratabileceğini ileri sürüyor. Mekke Anlaşması’nın onay sürecinin 27 Ekim’de TBMM Dışişleri Komisyonu görüşmeleriyle başlaması bekleniyor.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
