İngiltere’de Black, Asian ve mixed etnik kökenlerden kişiler ile yoksulluk koşullarında yaşayanların meme kanseri tanısını rutin tarama yoluyla alma olasılığı en fazla %33 daha düşük bulundu. Aynı gruplarda şüpheli kanser için acil sevk veya acil servise başvuru yoluyla teşhis edilme olasılığı sırasıyla en fazla %31 ve %37 daha yüksek çıktı.
University of Surrey akademisyenlerinin yürüttüğü ve Breast Cancer Now tarafından finanse edilen araştırma, 2009 ile 2019 arasında meme kanseri tanısı konulan 86,564 erişkinin verilerini inceledi. Sonuçlar, İngiltere’deki hasta ve kanser kayıt verilerinin birlikte değerlendirilmesiyle elde edildi.
Çalışmanın baş araştırmacısı Dr Rob Kerrison, bazı dezavantajlı ve yeterince hizmet almayan gruplarda tarama yoluyla kanser saptanma olasılığının düşük, tedaviye başlamak için bekleme süresinin ise uzun olduğunu belirtti. Bulguların, bu gruplarda daha kötü sağkalım sonuçlarının nedenini açıklayan sınırlı bilgiye katkı sağladığını ifade etti.
Breast Cancer Now’da görevli Manveet Basra, analizin marjinalleştirilmiş gruplarda meme kanseri deneyiminin her aşamasında eşitsizlikler bulunduğunu gösterdiğini ve bunların hayatta kalma oranlarını etkilediğini söyledi. Karşılaşılan engelleri belirlemenin, tarama erişimini iyileştirme ve gecikmeleri azaltma çalışmalarına katkı sağlayabileceğini kaydetti.
Öğrenme engeli olan kişilerde tanı süresi, öğrenme engeli olmayanlara kıyasla %18 daha uzun, tedavi için bekleme süresi ise %10 daha uzun bulundu. Bu sonuçlar, öğrenme engeli olan kişilerin meme kanseri bakımında daha elverişsiz sonuçlarla karşılaştığını gösterdi.
Dr Rob Kerrison, meme kanseri sonuçlarını iyileştirmek için herkesin temel alınan gruplarından bağımsız biçimde taramaya ulaşmasının ve gecikme olmadan tedavi almasının gerektiğini vurguladı. Araştırma, erken saptama ile zamanında tedavi arasındaki eşitsizliklerin azaltılması gerektiğine işaret etti.
Kaynak: The Guardian World
