Onkoloji Enstitüsü sosyal hizmet görevlisi Rosemary Guardia, Martin adlı horozun yaklaşık 8 yıldır Bolivia'nın Santa Cruz de la Sierra kentindeki hastanenin önünde bulunduğunu belirtti. Horoz, bir zamanlar kanser tedavisi gören bir hastayla birlikte hastaneye gelmişti.
Guardia, hastanın hayatını kaybetmesinin ardından Martin'in bölgeden ayrılmadığını aktardı. Hayvanların hastane binasına ve bahçesine girmesine izin verilmediği için horoz dışarıda yaşamaya başladı. Her sabah aynı saatte hastanenin kapısına gelen Martin, çevredekilerin tanıdığı bir figür hâline geldi.
Yıllar içinde hastane çalışanları, ziyaretçiler, esnaf ve mahalle sakinleri Martin'e yiyecek ile su sağladı. Juan Claros, horozla yakından ilgilenen isimler arasında yer alıyor. Claros, Martin'e düzenli olarak yiyecek veriyor ve rahat hareket edebilmesi için tırnaklarını kesiyor. Yer fıstığını seven horoz, patlamış mısıra da ilgi gösteriyor.
Martin gündüzleri hastanenin ve çevredeki dükkânların yakınlarında dolaşıyor, geceleri ise yakındaki bir ağacın üzerinde uyuyor. Sabah 06.00 sıralarında ağacından inip yeniden hastane girişine dönüyor. Yerel halk, yıllarca ölen sahibini tren istasyonunda bekleyen Japon köpeği Hachiko'dan esinlenerek ona Bolivya'nın Hachiko'su adını verdi.
Claros ailesi, Martin'i hastanenin gayriresmî bir sembolü olarak görüyor ve onu korumaya çalışıyor. Aile, horozun daha önce sahip olduğu tavuğu ile civcivlerin çalındığını da aktardı. Bolivya basınında yer alan haberlere göre Martin, koronavirüs salgınından önce hastaneye gelmeye başlamıştı.
Martin'in hayatını kaybeden kişiyi gerçekten bekleyip beklemediği bilinmiyor. Buna karşılık 8 yıldır hastane girişine dönmesi, çevrede yaşayanların sahiplendiği ve birlikte bakımını üstlendiği özel bir figüre dönüştü. Hikâyesi, bir hayvanın hastaneye bağlılığının ötesinde yıllardır süren toplumsal dayanışmayı da yansıtıyor.
Kaynak: Sözcü
