Yazıda, Atatürk’ün kurduğu partiden genel başkan olmak için iktidarın desteğini arayan çeşitli çevrelerin Atatürk’ün mirasını kullandığı ileri sürülüyor. Bu çevrelerin bir bölümünün Yeni Osmanlıcı politikalara destek verdiği, Mekke Anlaşması’na ilişkin tutumlarında ise Amerika’nın yönlendirmesine uyduğu öne sürülüyor.
Tom Barrack’ın Türkiye’ye yönelik açıklamalarının ardından başka çevrelerin de Amerika’da başlayan seçim sürecini seyrettiği ve 10 Kasım etkinliklerinde Nutuk ile Atatürk temsili kullanıldığı belirtiliyor. Yazıya göre bu tutum, laiklik, türbe ziyaretleri ve dini söylemler açısından birbiriyle çelişen siyasi davranışların yaygınlaşmasını gösteriyor.
İsimleri açıkça zikredilen Pakize Akbaba ve Barış Anneleri üzerinden de farklı muhalefet gruplarına yönelik eleştiriler yöneltiliyor. Metinde, bazı kişilerin bir türlü görüşmedikleri çevrelerle görüşüp fotoğraf çektikleri, bazılarının ise dinî söylemlerle laik Cumhuriyet söylemini bir arada kullandığı öne sürülüyor.
Kadir Mısıroğlu hayranlığının iktidar çevrelerinde görüldüğü, fon vurgunlarına ilişkin açıklamalarda iktidarı öven milletvekillerinin bulunduğu ileri sürülüyor. Yazı, çıkar ilişkilerinin çoğu zaman kamu yararının önüne geçtiğini ve bazı çevrelerin sessiz kalarak iktidarı desteklediğini savunuyor.
Türkiye’nin geleceğinin, iktidarı denetim altına almayan zayıf bir muhalefetle mümkün olmayacağı yönünde görüş bildiriliyor. Meclis çalışmalarına katılmayanlar ve toplumsal tepkileri örgütlemeyen çevreler de bu çerçevede sahte muhalefetle ilişkilendiriliyor. Hukuk dışı uygulamalara karşı gösterilecek tepkinin güçlendirilmesi gerektiği vurgulanıyor.
Son olarak, Atatürk’ün adını kullanan kişilerin tanınması ve tutumlarının açıklanması isteniyor. Yazı, beklenen bir kurtarıcıya güvenmek yerine, laik Cumhuriyet ve gerçek muhalefet yanlısı yurttaşların kendi çabalarıyla hareket etmesi gerektiğini öne sürüyor.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
