Adana Kozan’da 30 yıldır 10 metrekarelik bir dükkânda dokuma tezgâhının başında çalışan Feyyaz Atar, eski kazakları işleyerek yolluk, savan ve kilim üretiyor. İlçede mesleği sürdüren son isimlerden biri olan Atar, el sanatını kendi imkânlarıyla yaşatıyor.
İlkokuldan sonra ailesinin yönlendirmesiyle amcasının yanında çıraklığa başlayan Atar, yarım asırlık birikimiyle Kozan’da üretim yapıyor. Müşterilerin söküp yumak yaptığı eski kazaklar iplere dönüştürülerek tezgâhta kullanılıyor. Yeni iplerle dokuma yaptırmak isteyen müşteriler de bulunuyor.
Atar, günlük 5-6 metre yolluk dokuyabildiğini ve ürünleri Türkiye’nin çeşitli yerlerine gönderdiğini belirtiyor. Ürünleri çift mekik tekniğiyle hazırlıyor. Boya dökülmemesi ve toz barındırmaması özellikle astım ve bronşit hastalarından yoğun talep görüyor.
Dokumadan elde ettiği gelirle 2 kızını büyüttüğünü anlatan usta, helal lokma kazandığını ifade ediyor. Kozan’da mesleği yalnızca 2 ustanın sürdürdüğünü, diğer ustanın da bir iki sene içinde işi bırakabileceğini söylüyor. Böyle bir durumda mesleğin kendisine bağlı kalacağını belirtiyor.
Atar, gençlerin çalışmak istemediğini ve mesleğin geleceğini göremediklerini ifade ediyor. Çırak bulmakta zorlandığını, kadınların da evlerinde dokuma yapma alışkanlığını kaybettiğini aktarıyor. Eski kazakların çöpe atılması ve ucuz olduğu için fabrika ürünlerine yönelinmesi geleneksel dokumaya ilgiyi azaltıyor.
Kozan’daki küçük dükkânında üretimini sürdüren Atar, 30 yıldır bırakmadığı bu uğraşın geleceğine ilişkin kaygılı. İlçedeki diğer ustanın da mesleği bırakması hâlinde sorumluluğunun tamamen kendi üzerinde kalacağını söylüyor.
Kaynak: Karar
